Classic English-Style Pale Ale

Coke had been first used for dry roasting malt in 1642, but it wasn’t until around 1703 that the term „pale ale“ was first applied to beers made from such malt. By 1784, advertisements appeared in the Calcutta Gazette for „light and excellent“ pale ale. By 1830, the expressions „bitter“ and „pale ale“ were synonymous. Breweries would tend to designate beers as pale ale, though customers would commonly refer to the same beers as bitter. It is thought that customers used the term bitter to differentiate these pale ales from other less noticeably hopped beers such as porter and mild. By the mid to late 20th century, while brewers were still labeling bottled beers as pale ale, they had begun identifying cask beers as bitter, except those from Burton on Trent, which tend to be referred to both as pale ales.

Klassískur enskur föl öl eða „Classic English pale ales“ eru gullnir út í kopar litaðir, með jarð tóna, enska humla karakter. Ath. „jarð tóna, enska humla karakter“ er það sem einkennir stílinn, en það gæti þó verið að það sé notaðir aðrir humlar en ensku afbrigðin. Miðlungs til há beiskja í bragði og ilm ættu að vera til staðar. Miðlungs fylling, með lágri til miðlungs malt bragð og ilm. Lítill karmelu keimur er leyfilegur. Ávaxta esterar í bragði og ilmu eru allt frá því að vera hæfilega eftirtekta verðir upp í að vera sterkir tónar. Kulda grugg (Chill haze) gæti myndast við mjög lágt hitastig. Diacetyl (smjör karmelu tónar) á helst ekki að vera til staðar í bjórnum, en er þó ásættanlegt í mjög littlu mæli.

OG(°Plato) 1.040-1.056 (10-14 °Plato)
FG (°Plato) 1.008-1.016 (2-4 °Plato)
Alkóhól eftir þyngd (Volume) 3.5-4.2% (4.5-5.5%)
Biturleiki (IBU) 20-40
Litbrigði SRM (EBC) 5 – 14 (10-28 EBC)